16.11.09

Σιδερένια «μάσκα»


Η πρώτη φόρα που ξενύχτισα ήταν όταν δούλεψα βράδυ. Οι γονείς μου δεν μου επέτρεπαν να βγαίνω αλλά επειδή θεωρούσαν την δουλειά ιερό πράγμα μου επέτρεπαν να δουλεύω βράδυ. Δεν τους παρεξηγώ, άλλωστε όλοι οι άνθρωποι που ανήκουν σε μειονότητες είναι πιο συντηρητικοί από τους άλλους και επιφυλακτικοί σε πολλά πράγματα.

Η πρώτη δουλειά, λοιπόν, που μου επέτρεπε να ξενυχτήσω και να πληρώνομαι κιόλα ήταν σε ένα μικρό μπαράκι. Εκεί δούλευα μερικές μέρες απόγευμα και μερικές μέρες βράδυ. Μια μέρα που δούλευα απόγευμα έρχεται ένας κύριος γύρο στα 45, ο οποίος έμοιαζε με εκκλησιαστικό ψάλτη, κάθεται στο μπαρ και μου λέει απότομα και αυστηρά: «Κοπελιά φέρε μου μια μπύρα». Με του που του πήγα την μπύρα μου έλεγε, «Φέρε μου άλλη μια». Μόλις του πήγαινα την δεύτερη μπύρα, είχε ήδη πιεί την πρώτη και με αυτόν τον τρόπο έπινε πέντε έξι, πλήρωνε και έφευγε.

Ο ίδιος κύριος, ήρθε την επόμενη, την μεθεπόμενη και γενικά ερχόταν σχεδόν κάθε μέρα την ίδια ώρα και ζήταγε την ίδια μπύρα μετά έβγαζε κάτι χαρτιά και κάτι σημείωνε μέχρι που έφευγε. Αφού, λοιπόν τον είχα μάθει, μια μέρα τον βλέπω να μπαίνει στο μαγαζί και πριν μου ζητήσει οτιδήποτε του φέρνω την μπύρα του. Τότε ο «Α» με κοιτάει λες και βλέπει εξωγήινη και μου λέει σχεδόν προσβεβλημένος: «Ένα ουίσκι παρακαλώ».

Εγώ με την ουρά στα σκέλια πήρα την μπύρα πίσω και έβαλα πάγο σε ένα ποτήρι για να βάλω ουίσκι. Λίγο πριν βάλω το ποτό ακούω την φωνή του πελάτη να μου λέει: «Φέρε την μπύρα πίσω. Πλάκα σου έκανα» και συνεχίζει με φιλικό ύφος αυτή την φορά, «Μη το κάνεις αυτό, διότι κάνεις τον απέναντι να αισθανθεί προβλέψιμος. Άσχετα αν είναι. Αυτό δεν έχει καμία σημασία»

Όλο το σκηνικό το έβλεπε ο υπεύθυνος του μαγαζιού (ο οποίος ήταν ίδιος ο Τζίμης Πανούσης) και καθόταν στην άκρη του μπαρ, χαϊδεύοντας το ατσούμπαλο μούσι του και χαμογελώντας με το περιστατικό.

Μετά από περίπου δυο εβδομάδες, δούλευα βράδυ και είδα τον κύριο «Α» να μπαίνει στο μαγαζί. Μου έκανε τρομερή εντύπωση διότι εκείνος ερχόταν συνήθως 5 η ώρα το απόγευμα, έπινε τις μπύρες του και έφευγε μετά από περίπου δυο ώρες. Αυτή την φορά όμως η ώρα ήταν 12 και εκείνος φαινόταν να έχει ήδη πιει πάνω από ένα κιβώτιο μπύρες.

Πως το κατάλαβα; Χαμογελούσε διάπλατα και χαιρετούσε σχεδόν όλους όσους ήταν στο μπαράκι παρ’ όλο που δεν ήξερε κανέναν εκτός από τον «Πανούση».

Αφού με ρώτησε τι κάνω όλο χαμόγελο μου ζήτησε να του φέρω την γνωστή μπύρα. Άρχισε να πίνει και να μου μιλάει. Μου έλεγε ότι δούλευε χρόνια σε μια λέσχη, για αυτό και κάθε απόγευμα ερχόταν στο μπαράκι ακριβώς μετά την δουλειά για να χαλαρώσει και να πιει τις μπύρες του.

Μου είπε ότι έμενε με την μητέρα του, ότι δεν έφυγε ποτέ από το σπίτι μόνο όταν μπήκε φυλακή όχι διότι σκότωσε κάποιον αλλά επειδή χρώσταγε στο δημόσιο και ο υπεύθυνος του μπαρ (αυτός που έμοιαζε με τον Πανούση) ήταν ο μόνος άνθρωπος που τον βοηθούσε οικονομικά και για αυτό του χρωστάει μεγάλη χάρη.

Στο μεταξύ ο «Πανούσης» έδειχνε ήδη ανήσυχος που ο «Α» μου μιλούσε και τον πλησίασε. Εμένα κάποιος με φώναξε και τους άφησα να μιλάνε. Μετά από λίγο μου κάνει σήμα ο «Α» για να του πάω μια μπύρα και όταν του την σέρβιρα μου λέει: «Σου αρέσει το κινητό μου; Δεν είναι αντάξιο ενός σοβαρού κυρίου όπως είμαι εγώ;» και γέλασε κοροϊδευτικά. Συμφώνησα μαζί του απορημένη αφού δεν είχα καταλάβει το υπονοούμενο.

Τότε άρχισε και πάλι να μου μιλάει: «Δεν είμαι τρισάθλιος; Έρχομαι μόνος μου εδώ κάθε απόγευμα πίνω μπύρες και μουτζουρώνω χαρτιά γιατί αισθάνομαι αμήχανα;». Εγώ μη θέλοντας να πω την άποψή μου καθώς ήξερα ότι δεν την ζητούσε δεν μίλησα. Μετά από δευτερόλεπτα με ρώτησε: «Από δω μέσα ποιος σου αρέσει;». Αφού έριξα μια ματιά τριγύρω του έδειξα με τρόπο έναν ψηλό μελαχρινό νεαρό.

Εκείνος αδιάκριτα μου έδειξε έναν ξανθό νεαρό που βρισκόταν απέναντί του και που στο παρουσιαστικό του μου θύμιζε λίγο το αγόρι στην ταινία «Η γαλάζια λίμνη» λέγοντάς μου: "Εμένα μου αρέσει εκείνος εκεί". "Σοκαρίστηκα και προσπάθησα να μην το δείξω. Όχι, διότι ήταν ομοφυλόφιλος αλλά επειδή είχα εγώ μια διαφορετική εικόνα σε σχέση με εκείνη που μου παρουσίασε εκείνη την βραδιά.

Μας διέκοψε ο υπεύθυνος του μαγαζιού, ο οποίος προθυμοποιήθηκε να του φωνάξει ένα ταξί για να τον πάει σπίτι διότι έβλεπε ότι η κατάσταση είχε ξεφύγει για την «Α».

Λίγο πριν έρθει το ταξί του, ο «Α» μου είπε: «Αισθάνομαι πολύ καταπεσμένος. Το ξέρω ότι όλοι φοράμε μάσκες διότι έτσι πρέπει. Απλά αισθάνομαι ότι η δική μου η μάσκα είναι πολύ βαριά. Σιδερένια. Δεν ξέρω ίσως αν ήμουν στην ηλικία σου να ήταν αλλιώς τα πράγματα… Δεν ξέρω. Αλλά με βαραίνει πολύ».

18 σχόλια:

mariposa είπε...

συμφωνω με τον "φιλο" σου..ολοι μας φοραμε μασκα..αλλους τους βαραινει αλλους οχι...αυτους που δεν τους βαραινει η μασκα τους καλυτερα να μην την βγαλουν ποτε..αλλα τι κριμα για αυτους που τους βαραινει..ευχομαι να δημιουργηθουν οι καταλληλες συνθηκες γυρω τους ωστε να τις βγαλουνε...

negroponte είπε...

Πολύ ωραία το κείμενο σου. Στη ζωή μας φοράμε πολλές μάσκες άλλη στη γυναίκα μας άλλη στα παιδιά μας άλλη στους φίλους μας. Στη δουλειά έχουμε τουλάχιστον 2 άλλη για τους προϊστάμενους και άλλη για τους υφιστάμενους. Τελικά φτάνουμε το βράδυ να μην αναγνωρίζουμε το είδωλο μας στον καθρέφτη και να μην είμαστε σίγουροι αν κι αυτό που βλέπουμε δεν είναι τίποτε άλλο από μια μάσκα.

ΞΕΝΗ είπε...

@ mariposa, Δύσκολη κατάσταση η μάσκα ίσως όμως καμία φορά και απαραίτητη για να υπάρξουν οι ισορροπίες.

ΞΕΝΗ είπε...

@ negroponte, η μόνη εποχή που δεν φορούσαμε μάσκα είναι κατά την διάρκεια των παιδικών μας χρόνων. Μόνο τότε το είδωλο μας στον καθρέφτη ήταν γνήσιο.

crispy είπε...

Πολυ ομορφο κειμενο.Κανονικη μικρου μηκους ταινια.Τελικα οι καλυτερες εξομολογησεις γινονται στα μπαρακια!

ΞΕΝΗ είπε...

@ crispy, σε ευχαριστώ αγαπητή μου

the elf at bay είπε...

Οι μάσκες... Καλώς ή κακώς όλοι τις φορούμε. Είτε γιατί φοβόμαστε να μην χαλάσει το κοινωνικό στάτους (κατά τα άλλα το έχουμε χεσμένο) είτε γιατί φοβόμαστε να είμαστε λιγότερο αρεστοί από ό,τι πρέπει. Και χίλια δυο άλλα βέβαια. Για αυτό το καλύτερο που πρέπει να κάνουμε καθημερινά, είναι να είμαστε περισσότερο αληθινοί. Δεύτερη ζωή ΔΕΝ έχει, γαμώτο....

epikuros είπε...

Λυρωτικό για το κο Α να εξομολογηθεί την "ΜΆΣΚΑ ΤΟΥ".
Λυτρωτικός και ο τρόπος που ιστορείς.
Το σίγουρο είναι πως πάρα πολλοί άνθρωποι χρειάζονται μια κάσα μπύρες για να το πούνε.
Ίσως είναι φθηνώτερες από την επίσκεψη σε έναν ψυχολόγο ή ψυχίατρο.
Εγώ πάντως διάλεξα το δεύτερο.
Ευτυχώς στάθηκα τυχερός στην επιλογή μου και δεν χρειάστηκε να αναζητήσω και τις μπύρες!
Χαιρετώσε!!!

ΞΕΝΗ είπε...

@ the elf at bay, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου αλλά φαντάζομαι ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να είναι κάποιος αυτό που λέμε "ο εαυτός του". Και έχω παρατηρήσει ότι οι πιο (και καλά cool) είναι εκείνοι που τους νοιάζει πιο πολύ η γνώμη των άλλων.

ΞΕΝΗ είπε...

@ epikuros, ο καθένας με τον τρόπο του αγαπητέ μου.

Iανος είπε...

Eμενα αυτο το σκηνικο μου θυμιζει σκηνη απο το σηριαλ 2 ξενοι παντως...
Τωρα για να μιλησω και λιγο σοβαρα πανω στην ουσια του θεματος θα πω οτι:
Στο θέατρο της ζωής όλοι φοράμε μάσκες. Κάποιες φορές όμως πρέπει και να τις βγάζουμε.
Μπορεί να μας κόψουν την ανάσα…
Πολλα φιλια μικρο μου...

ΞΕΝΗ είπε...

@ Iανοs, αλήθεια σου θυμίζει "Δυο ξένους"; Είχα δει όλα τα επεισόδια και δεν θυμάμαι να είχε γίνει κάτι παρόμοιο. Όσο για τις μάσκες αγαπητέ μου για να υπάρχουν θα έχουν την χρησιμότητά τους. Ποιος ξέρει μπορεί χωρίς αυτές να τρομάξει κόσμος...

Iανος είπε...

Ειναι στο μπαρ ο Τολης με την Μαρινα και μια τυπισσα, την οποια υποδυεται η Αριελ Κωνσταντινιδη, κοιταζει επιμονα τον Τολη.Αυτος τοτε παιρνει 2 σφηνακια την πλησιαζει και την ρωταει "Ποιος σου αρεσει απο εδω μεσα¨;"αυτη κοιταει για λιγο και του λεει "Εκεινος ο μελαχροινος"Και τοτε ο Σιδερατος της απανταει "και μενα"...
Ειναι χαρακτηριστικο αποσπασμα απο τους 2 ξενους και αυτο μου θυμισε...
Καλημερα ,φιλια!

ΞΕΝΗ είπε...

@ Iανος, ναι μόνο που στην περίπτωσή μου κανένας δεν την έπεσε πουθενά και επιπλέον δεν το έκανε με μαγκιά αλλά επειδή είχε πιει. Φυσικά εγώ που το έζησα αυτό δεν έχει καμία ομοιότητας με το σίριαλ.

Π α ν τ ε λ ή ς είπε...

οι μάσκες είναι για να προφυλασσόμαστε από το απάνθρωπο συλλογικό τέρας που καθημερινά οικοδομούμε φορώντας μάσκες.

ΞΕΝΗ είπε...

@Π α ν τ ε λ ή ς, μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς;

Π α ν τ ε λ ή ς είπε...

Μπορούμε αλλά χάνουμε την πολύτιμη δυνατότητα να θυματοποιούμε τους άλλους !

Ανώνυμος είπε...

Rent a limousine. Propose to her in the limo thomas sabo shop
on the way to or from your special evening. thomas sabo anhänger günstig
Be sure to bring champagne or sparkling thomas sabo engelsflügel
cider to celebrate.Rent your favorite romantic movie. Make it special with homemade popcorn and her favorite movie treat. thomas sabo schmuck
Tell her you want your own happy ending by thomas sabo
proposing as the credits roll at the end.Give her three roses: angebote thomas sabo armbänder
Tell her one represents the past, one represents the present kette thomas sabo
and the last one (with the ring tied to it) represents the future. thomas sabo schmuck günstig
It is estimated that 110 million roses will be angebote thomas sabo ohrschmuck
sold for Valentine’s Day so be sure to order your angebote thomas sabo
roses early for the prettiest petals.