Πολυαγαπημένη μου Ξένη,
Ξέρω άργησα να απαντήσω στο γράμμα που μου είχες στείλει πριν καιρό αλλά τελικά τα κατάφερα και σου το στέλνω τώρα που πέρασαν τα Χριστούγεννα. Απ’ ότι θυμάμαι μου είχες ζητήσει να φέρω περισσότερη ανθρωπιά. Δυστυχώς, όπως κατάλαβες τέτοιο δώρο δεν μπόρεσα να σου κάνω (μα δώρο ήταν αυτό που ζήτησες;).
Αντί αυτού, σου έστειλα ένα άλλο δώρο που μου ήταν πιο εύκολο να το βρω. Την ημέρα την Χριστουγέννων ήρθα στην γειτονιά σου να σου το φέρω αλλά απ’ ότι είδα, εκτός από τζάκι (και καμινάδα για να κατέβω) δεν έχεις ούτε πετρέλαιο στην πολυκατοικία που μένεις. Έτσι μια μέρα μετά έστειλα την φίλη σου την Ελενίτσα να σου φέρει το δώρο. Ένα μικρό κούνελο (τον Χαράλαμπο), να σου κάνει παρέα τώρα που μένεις μόνη σου. Ξέρω δεν συγκρίνεται το ένα δώρο με το άλλο αλλά έλα και λίγο στη θέση μου. Άγιος είμαι όχι μάγος.
Ο βασικός λόγος που σου γράφω είναι να σου απαντήσω στις ερωτήσεις που μου είχες γράψει. Κατ’ αρχάς να σου εξηγήσω γιατί δεν μπόρεσα να σου φέρω το δώρο που μου ζήτησες. Γιατί κάποια πράγματα δεν παίρνουν από θαύματα. Τι εννοώ; Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν από την μια μέρα στην άλλη, ούτε και από την μια δεκαετία στην άλλη. Όσο και αν ακούς πολλούς να λένε ότι είναι προοδευτικοί… δες τις πράξεις τους που μόνο αυτό δεν μαρτυρούν, (πόσο προοδευτική μπορεί να είναι μια κυβέρνηση που έχει υπουργούς από την άκρα Δεξιά και το μόνο που κάνει είναι να κόβει μισθούς και συντάξεις;). Από την άλλη σκέφτομαι ότι η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών θα κάνει οτιδήποτε (είτε για ξένους είτε για Έλληνες) ακόμη πιο χρονοβόρο. Πλέον οι ίδιοι οι Έλληνες φεύγουν μετανάστες σε ξένες χώρες όποτε θα μάθουν και εκείνοι πως είναι να είσαι μετανάστης….
Μου γράφεις ότι ξέρεις ότι δεν υπάρχω. Πώς το ξέρεις; Έχεις καμία απόδειξη; Επειδή, δηλαδή, δεν με βλέπεις σημαίνει ότι δεν υπάρχω; Φυσικά και υπάρχω. Όπως υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία δεν βλέπεις. Αλλά το θέμα είναι ότι εμφανίζομαι (μέσω των πράξεων μου) μόνο σε αυτούς που πιστεύουν την ύπαρξή μου (δεν έχεις ακούσει ποτέ την φράση ότι πιστεύεις υπάρχει…). Βέβαια, αν εσύ περίμενες να με δεις με κόκκινη στολή, λευκό μούσι και κόκκινα μάγουλα, λυπάμαι δεν νομίζω ότι θα εμφανιστώ ποτέ μπροστά σου έτσι.
Με ρωτάς που μένω. Μένω παντού. Είμαι μια ιδέα που πολλοί (και κυρίως παιδιά) πιστεύουν στην ύπαρξή μου. Ειδικά τα παιδιά προσπαθώ να μην τα απογοητεύσω. Αν και τον τελευταίο καιρό δέχομαι πολλά γράμματα και από ενήλικες. Από εκείνους που αντικατέστησαν το «είμαι» με το «έχω» και τώρα που έχασαν το «έχω» δεν τους έμεινε τίποτα. Είναι εκείνοι που νομίζουν ότι για τα δικά τους τα δεινά φταίνε άλλοι και μονίμως διαμαρτύρονται. Σε εκείνους θα έκανα δώρο την φράση, «Αν θες να αλλάξεις τον κόσμο ξεκίνα από τον εαυτό σου». Αν πότε το δεχτούν αυτό το δώρο θα καταλάβουν αυτό που έλεγε ο Einstein, «Είναι τρέλα να κάνεις τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα».
16 σχόλια:
Εύχομαι μια καλύτερη χρονιά να ήσαστε γεροί και να αντέχετε.
'Αν και τον τελευταίο καιρό δέχομαι πολλά γράμματα και από ενήλικες. Από εκείνους που αντικατέστησαν το «είμαι» με το «έχω» και τώρα που έχασαν το «έχω» δεν τους έμεινε τίποτα': αυτό ακριβώς... έμειναν άδειες οι τσάντες για τα ψώνια και σαν να άδειασαν και αυτοί οι ίδιοι...
@ Theogr ο κηπουρός, Καλή χρονιά και σε σας. Η αντοχή θα μας χρειαστεί οπωσδήποτε...
@ gerasimos, Καιρός για ένα γερό μάθημα λοιπόν. Μπορούμε να ζήσουμε και με τα βασικά
Μόνο χωρίς αγάπη, συντροφικότητα και Αλληλεγγύη δεν μπορούμε να ζήσουμε.
Απόδειξη ; Πόσα δεν κάνουμε, πόσα δεν δαπανάμε απλά και μόνο για να τα επιδείξουμε στους Άλλους, για να ..τονωθεί το εγώ μας ;
Και αν δαπανούσαμε το ελάχιστο από αυτά που θρέφουν τον εγωϊσμό, και τα υπόλοιπα τα μοιραζόμεστε,
..τότε θα είχαμε πράγματι λευθερωθεί. Τότε δεν θα είμασταν δεκανίκια του συστήματος.
Καλή σου Μέρα και Καλή Χρονιά
@ e-Apenanti, Ακριβώς αγαπητή μου αρκεί να το πάρουμε χαμπάρι κάποια στιγμή... Καλή χρονιά και σε σένα.
Καλή χρονιά! Πέραν του ότι μπορούμε να ζήσουμε και με τα βασικά, είχαμε ξεχάσει να ζούμε με τα ουσιαστικά. Κάτι μου λέει ότι θα τα κατανοήσουμε περισσότερο τώρα. Και θα τα εκτιμήσουμε.
@ Giorgia, Έτσι ακριβώς είναι αγαπητή μου. Καλή χρονιά και σε σένα.
Ωραίο και το φρεσκάρισμα στο μπλογκ. Αναρωτιέμαι, όμως, αν έχουμε φτάσει να ζούμε μια πραγματικότητα δυο ταχυτήτων: αυτή του ίντερνετ κι αυτή έξω, που μόλις κλείσουμε τα κομπιούτερ έχει μείνει τραγικά ίδια. Έχουμε γίνει δακτυλογράφοι των ονείρων μας...
@ gerasimos, Ευχαριστώ για το κομπλιμέντο (για το blog). Ότι είναι δυο ταχυτήτων η δική μας η πραγματικότητα είναι. Αλλά δεν είναι απαραίτητες κακό αυτό. Εμένα και οι δυο πραγματικότητες είναι ωραίες. Δύσκολες αλλά ωραίες. Έχουν πλάκα :-)
Πόσο συμφωνώ με την Γιωργία. Καλή χρονιά λοιπόν.
@ Ex Estrella, Καλή χρονιά και σε σένα :-)
Πολύ εύστοχος ο επίλογος:
Από εκείνους που αντικατέστησαν το «είμαι» με το «έχω» και τώρα που έχασαν το «έχω» δεν τους έμεινε τίποτα. Είναι εκείνοι που νομίζουν ότι για τα δικά τους τα δεινά φταίνε άλλοι και μονίμως διαμαρτύρονται. Σε εκείνους θα έκανα δώρο την φράση, «Αν θες να αλλάξεις τον κόσμο ξεκίνα από τον εαυτό σου». Αν πότε το δεχτούν αυτό το δώρο θα καταλάβουν αυτό που έλεγε ο Einstein, «Είναι τρέλα να κάνεις τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα».
ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ.
ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ή ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ;
http://meeting-area.blogspot.com/2011/10/blog-post_11.html
Νίκος Νημάς
@ Νικόλαος Νημάς, Σας ευχαριστώ πολύ για το ωραίο σας σχόλιο. Σε λίγες μέρες ακολουθεί post για την διάλεξη και την συνάντηση :-)
Χαίρομαι που σε βρήκα. Καθημερινά βρίσκω κι άλλους και πολύ χαίρομαι. Υπάρχει ελπίδα.
@ Peter Papageorgiou, και εγώ χαίρομαι που με βρήκες. Φυσικά και υπάρχει ελπίδα :-)
Αρκεί να μην τα παρατάμε στα δύσκολα.
Δημοσίευση σχολίου